नयाँदिल्ली । 'म खेलअघि रातभर निदाउन सकिन, यसले हामी कति दबाबमा थियौं भन्ने देखाउँछ, र सायद म पनि त्यसरी नै म्याचको तयारी गरिरहेको थिएँ !' सचिन तेन्दुलकरले सन् २००३ को विश्वकपमा पाकिस्तानसँगको खेलको बारेमा कुरा गर्दा यस्तो बताएका थिए । यद्यपि यो खेल भारतले सजिलै जित्यो । सचिन तेन्दुलकरले ९८ रनको अविस्मरणीय इनिङ खेले । तर सचिनको भनाइले फ्यानहरूलाई भारत-पाकिस्तान खेलमा खेलाडीमा कति दबाब हुन्छ भन्ने महसुस गर्ने मौका दिएको छ ।
उही समयमा पाकिस्तानका पूर्व फास्ट बलर शोएब अख्तरले भर्खरै सन् २००६ को कराँची टेस्टको एक किस्सा सञ्चारमाध्यमलाइ बताए । यस किस्सामा उनले खेलको क्रममा सचिन तेन्दुलकरलाई बलले हिर्काए । उनी घाइते भए जस्तो महसुस गरे। भारत र पाकिस्तानको खेलमा भने रोमाञ्चकता उत्कर्षमा छ, जसमा फ्यानहरु पनि पूर्ण जोशका साथ सहभागी हुन्छन् । पटाकाहरू जित्नेहरूको घरमा निस्किन्छन्, जबकि हार्नेहरूको घरमा टिभी सेटहरू फुट्छन् । रमाइलोको सिमा छोएका यस्ता ५ ठूला सीमित ओभरका इन्डो-पाक म्याचलाई हेर्न सकिन्छ ।
कराँची वनडे, २००४
सबैभन्दा पहिले कराँचीमा खेलेको पहिलो एकदिवसीय खेलको चर्चा गरौं । सन् २००४ मा लगभग २५ वर्ष पछि भारतीय टोली पूरै शृङ्खला खेल्न पाकिस्तानमा आयो, त्यसैले दर्शकहरूमा ठूलो उत्साह थियो। त्यो ऐतिहासिक भ्रमणको पहिलो खेल थियो, जसलाई भारतबाट सीमापारका चर्चित नेता, कलाकार र खेलाडीहरूले हरेका थिए। दर्शकको कोलाहलमाथि कोलाहल थियो, खेलाडीको जोश र जाँगर यति धेरै थियो कि सिटमा बस्न पनि मुस्किल हुन थाल्यो । यस्तो परिवेशमा निकै नजिकको खेल खेलियो जसमा करिब सात सय रन बन्यो ।
पहिले ब्याटिङ गरेको भारतले ३४९ रन बनाएको थियो जसमा वीरेन्द्र सहवागले ७९ रन र राहुल द्रविडले ९९ रनको योगदान दिएका थिए । जवाफमा पाकिस्तानले ३४ रनमा दुवै ओपनर गुमाए पनि इन्जमाम उल हकको शानदार शतकले पाकिस्तानलाई खेलमा राखेको थियो । पाकिस्तानलाई अन्तिम ओभरमा ९ रन चाहिएको थियो । तर आशिष नेहराले उत्कृष्ट बलिङ गरेका कारण पहिलो ५ बलमा ३ रन मात्रै जोडिन सकेन । खेलको अन्तिम बलमा मोइन खानले छक्का प्रहार गर्ने प्रयास गरेपनि जहीर खानले बाउन्ड्रीमा उनको क्याच लिए । यो खेल भारतले ५ रनले जितेको थियो ।
शारजाह एकदिवसीय, १९८६
'आखिर अन्तिम बलमा छक्का प्रहार गरेर पनि खेल जित्न सकिन्छ' १८ वर्षअघि शारजाहमा जावेद मियाँदादले आत्मविश्वास लिएका थिए ।अष्ट्रेलिया कपको फाइनलमा पहिले ब्याटिङ गरेको भारतले निर्धारित ५० ओभरमा २४५ रन बनाएको थियो । गावस्करले सर्वाधिक ९२ रन बनाए । श्रीकान्त र वेंगसरकरले अर्धशतक बनाए । जवाफमा पाकिस्तानको एक छेउबाट विकेट झर्न थाल्यो तर अर्को छेउमा जावेद मियाँदादले दमदार ब्याटिङ गरेका थिए । खेलको अन्तिम बलमा पाकिस्तानलाई ४ रन चाहिएको थियो । कप्तान कपिल देवले बलर चेतन शर्मालाई एक्स्ट्रा खेल नफर्काउन भनेका छन् ।
३ विकेट लिएका शर्माले योर्कर बलिङ गर्ने प्रयास गरे तर बल फुल टस गयो । जसमा मियाँदादले मिडविकेटमा छक्का प्रहार गरे । यो टी-ट्वान्टी अघिको युग थियो जब प्रति ओभर ५ रन धेरै राम्रो स्कोर मानिन्थ्यो । बाउन्ड्री प्रहार गर्नु त्यति सजिलो मानिन्थ्यो। भारतीय टोलीले के भयो बुझेन र जावेद मियाँदाद क्रिकेटका सुपरस्टार बने ।
ढाका एक दिवसीय, १९९८
स्वतन्त्रता कपको तेस्रो तथा निर्णायक फाइनलमा भारत र पाकिस्तान फेरि आमनेसामने भएका थिए । ४८ ओभरको यस खेलमा पाकिस्तानले सईद अनवरको १४० र इजाज अहमदको ११७ रनको सहयोगमा ३१४ रनको ठूलो स्कोर बनाएको थियो । सौरभ गांगुलीले पाकिस्तानलाई उचित जवाफ दिए । पहिलो विकेटका लागि सचिन तेन्दुलकरसँग ७१ रनको साझेदारी गरे। दोस्रो विकेटका लागि उनले रोबिन सिंहसँग १७९ रनको साझेदारी गरे ।
सौरभ ४३ औं ओभरमा १२४ रन बनाएर आउट भए । उनको आउट भएपछि पनि ५ ओभरमा ४० रन आवश्यक थियो । अन्तिम ओभरमा मैदानको बत्ती लगभग गइसकेको थियो र भारतलाई रन बनाउन गाह्रो भइरहेको थियो। तर खेलको अन्तिम ओभरको पाँचौं बलमा कानिटकरले चौका प्रहार गर्दै भारतलाई ट्रफी दिलाए ।
डरबन टी-ट्वान्टी, २००७
२०० को पहिलो टी-ट्वान्टी विश्वकप लिग खेलमा भारतले डरबनमा पाकिस्तानको सामना गरेको थियो। पहिले ब्याटिङ गरेको भारतले निर्धारित २० ओभरमा ९ विकेट गुमाएर १४१ रन बनाएको थियो । पाकिस्तानका लागि स्कोर कठिन देखिएन । तर भारतको अनुशासित बलिङका अगाडि उनीहरुको स्कोर १४१ को स्तरमा झुण्डिएको थियो ।
खेलको निर्णय ‘बल आउट’बाट हुने थियो । यो फुटबलमा पेनाल्टी सुटआउट जस्तै थियो । यसमा बलरले आफ्नो एक्सनमा स्टम्पलाई निशाना बनाउनुपर्थ्यो र अगाडि कुनै ब्याट्सम्यान थिएन । भारतका वीरेन्द्र सेहवाग, हरभजन सिंह र रोबिन उथप्पा तीनैजनाले लक्ष्य भेटे । पाकिस्तानका यासिर अराफात, उमर गुल र शाहिद अफ्रिदी तीनैजनाले भने लक्ष्य गुमाए। यसरी बल आउटमा भारतले यो खेल ३-० ले जित्यो ।
विशाखापत्नम वनडे, २००५
२००४ पाकिस्तान भ्रमणको अर्को वर्ष, पाकिस्तानको टोली भारत भ्रमणमा आयो। एकदिवसीय शृंखलाको दोस्रो खेल विशाखापट्टनममा खेलिएको थियो । यो खेलमा भारतले नयाँ नायक पाए । पहिले ब्याटिङ गरेको भारतले ५० ओभरमा ३ सय ५६ रन बनाएको थियो । युवा विकेटकिपर ब्याट्सम्यान महेन्द्र सिंह धोनी इनिङ्सको नायक बने । यो त्यही खेल हो जसमा तेस्रो नम्बरमा ब्याटिङ गरेका धोनीले १२३ बलमा १४८ रन बनाएका थिए । धोनीको लामो छक्काको प्रतिध्वनि अझै पनि केही खेल पत्रकारको दिमागमा गुञ्जिरहेको छ ।
वास्तवमा, त्यो स्टेडियममा दर्शकहरूको धेरै स्ट्यान्डहरू बाँसको चर्मपत्रले ढाकिएको थियो । जब धोनीको हिटहरू ती ब्याटहरूमा लागे, कतै गोली चलेको जस्तो आवाज आयो! धोनीले पारीमा ४ छक्का र १५ चौका प्रहार गर्दै आफ्नो पहिलो शतक पूरा गरे । पाकिस्तानको इनिङ्स २९८ रनमा समेटिएको थियो । तर धोनीले विपक्षी बलरलाई कसरी ध्वस्त पार्न सक्छन् भन्ने यो खेलमा विश्वले देख्यो ।
